Tuesday, September 14

தளிர்நடையில் வா




பேருந்து நிலையத்தின்
பேரிரைச்சலுக்கு நடுவே
இன்னிசையாய் செவி வருடுகிறது

அலுவலக சந்திப்புகளின் 
முக்கிய உரையாடலின் போதும்
முட்டி மோதி வெளிவரத் துடிக்கிறது

சாலையில் பச்சை விளக்கெறியக்
காத்திருக்கும் ஒரு சில நிமிடங்களில் 
தென்றலாய் எனைத் தழுவுகிறது

என்னவருடனான செல்ல ஊடல்களின் 
வார்த்தையாடலின் போதுகூட
முண்டியடித்துக் கொண்டு 
முன்னால் நிற்கிறது...

தளிர்நடை போட்டு வரவேண்டிய 
தனிமையில் மட்டும்
’இது உனக்கான நேரம்...
 வா, உன்னை வார்த்தைகளில் வரித்து
அணைத்துக் கொள்கிறேன்’ என 
ஆசையாய் அழைத்த போதும்
ஒளிந்து கொண்டு கண்ணாமூச்சி ஆடுகிறது 
என் கவிதைக் குழந்தை.....