Thursday, June 2

பந்தயக் குதிரை

 சிங்கப்பூர்த் தமிழ் எழுத்தாளர் கழகம் நடத்திய, 'முத்தமிழ் விழா 2011' கவிதைப் போட்டியில் இரண்டாம் பரிசு பெற்ற கவிதை இது


    

அதிகாலை கடிகார அலறலோடு
ஆரம்பிக்கின்றன நாட்கள்..
பள்ளி நேரமும்  சிறப்பு வகுப்புகளுமாக
பலமணிநேரங்கள் பள்ளிக்கூடத்தில்.....


 தவிரவும்  துணைப்பாட வகுப்புகள்
அம்மாவின் கனவுக்காக பாட்டு,நடன வகுப்புகள்
அப்பாவின் ஆசைக்காக கராத்தே,நீச்சல் வகுப்புகள்
வீட்டில் கூட அட்டவணைப்படி  பயிற்சிகள்
அனைத்திலும் முதன்மையாக இருக்க
வேண்டியது மட்டுமே குறிக்கோளாக.....


சமூக மன்றங்களும் சில அமைப்புகளும்
குழந்தைகளின் குதூகலத்திற்கும்
நல்ல அனுபவம் பெறவும் நடத்தும்
போட்டிகள் அனைத்திலும் சேர்க்கப்பட்டு
வென்றாக வேண்டிய கட்டாயத்தில்......


இலக்கு எதுவென்ற அறிதல் கூட இல்லாமல்
பெற்றோரின் இலட்சியங்களையும் கனவுகளையும்
தன் முதுகில் சுமந்து ஓடும் பந்தயக் குதிரையாக...
இளைப்பாறல் கூட அடுத்த ஓட்டத்திற்கான
பயிற்சியாக ஆகிவிட்ட பரிதாபம் !!


ஓய்வு பெற்று வீட்டிலிருக்கும் தாத்தாவைப் பார்த்து
‘நான் எப்போது ஓய்வு பெறுவேன்?’
என் ஏக்கதுடன் கேட்கிறான்..
வாழ்வின் தொடக்கநிலையில் இருக்கும்
’சிறுவன்’ எனும் தன் அழிந்துபோன
அடையாளத்தை மீட்கத் துடிக்கும்
’மாணவன்’ என்றே எப்போதும்
அடையாளம் காணப்படும் சிறியவன்...