Thursday, October 20

கரையோரக் கனவுகள்



ஆளுக்கு ஒரு கையில்
அலைபேசியை அழுந்தப் பற்றியிருக்க
மீதமிருந்த இரு கைகளுக்குள்ளும்
தன்னிரு கைகளை இறுக்கிக்கொண்டு
உற்சாக நடையோடு உள்நுழைகிறாள்

காற்றின் சலசலப்பு காதுகளை நிறைக்க
கால்களைத் தொட்டுச் செல்லும்
அலைகளுக்குள் துழாவி எடுக்கும்
சிப்பியைக் கொண்டு அலங்கரித்துப் பார்த்த
மனக்கோட்டையை மணலில் கட்டிவிடும்
உத்வேகத்துடன் வீறுநடை போடுகிறாள்!

வீசும் பந்தை மறுபடி தன்னிடம் சேர்க்கும்
அலைகளோடு கால்கள் புதைய விளையாடி
 உடல் முழுதும் மணலும் உப்புநீருமாய்
அப்பிக் கொண்டு உருளத் தோன்றும்
ஆசைகளைச் சுமந்தபடி ஓடுபவள்
சட்டென்று நிறுத்தப்படுகிறாள்.

அப்பாவின் மடியில் உட்கார்ந்துகொண்டு
அம்மாவோடு கட்டியணைத்தபடி
கடலின் பின்னணியில் முகம் மட்டுமாக
பந்தைத் தூக்கிப் போட்டுப் பிடித்தவாறு
மணலைக் கையால் அள்ளியபடி
இருளுக்குப் பின்னும் ஆங்காங்கே
மின்னும் வெளிச்சப்புள்ளிகளுடன்
இப்படி அலைபேசியைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தே
புகைப்படத்துக்குள் புதைந்து போயின
அவளின் கடற்கரைக் கனவுகள்!

அவள் எதிர்பார்ப்புகளை எரித்துவிட்டு
முகநூல் வரலாற்றில் இடம் பிடித்த
புகைப்படப் பதிவிற்கு ஏறிக்கொண்டே போகும்
விருப்பங்களின் எண்ணிக்கை.
அது தரும் திருப்தியோடு
திரும்பிச் செல்லும் பெற்றோர்
கைப்பிடித்துப் பத்திரமாக இழுத்துச் செல்ல
அலைகளை ஏக்கப் பார்வை பார்த்தவாறே
விடைபெற்றுச் செல்கிறாள்.
.
காலங்காலமாய் பலரின் கண்ணீரில் கரைந்து
ஏமாற்றங்களைக் கிரகித்துப் பழகிய அலைகள்
இப்போதும் அதே அமைதியணிந்துகொண்டு
அங்குமிங்கும் அலைந்தபடியே இருக்கின்றன.