Saturday, October 22

தரிசனம்



சுயம் தொலைத்த கழிவிரக்கத்தில் 
துவண்டு போயிருந்த நேரம்
கிடைத்த அரிய வாய்ப்பில்
வெற்றிடத்தை நிரப்பும் 
காற்றின் வேகத்துடன்
தனிமையை நோக்கி பயணம்.
உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று 
பேசத் தேவையில்லை
அடுத்தவருக்கென்றே வார்த்தைகள் தேடி 
அலைய வேண்டியதில்லை
ஒவ்வொருத்தருக்குமாக முகமூடிகளை 
மாற்றிப் போடும் அவஸ்தையுமில்லை.
உள்ளத்தோடு சேர்ந்து மட்டுமே 
உதடுகள் சிரித்துக் கொள்ளலாம்.

உணர்வுகளைப் புதுப்பிக்கும் தருணமாக 
எனக்குள்ளே எட்டிப் பார்த்து 
அலசும் ஏகாந்த வேளையில்
இருட்டுக்குள் பயமுறுத்தும் 
ஆந்தையின் கண்களாய்
மனம் விழித்துக்கொண்டு 
வெறித்துப் பார்க்கத் தொடங்குகிறது.

சுட்டும் விழி எரிதழலின்
வெம்மைத் தாக்கம் தவிர்க்க
வெளியேற  எத்தனிக்கையில் 
ஆக்டோபஸின் கரங்களாய் 
எட்டுத் திக்கில் இருந்தும் 
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக 
ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்குகின்றன
கேள்விகளும் குற்றச்சாட்டுகளும்

மூச்சுத் திணறிப் போய் 
தனிமையைத் தள்ளிவிட்டு
வெளியேறுகிறேன்
தப்பிவிட்ட நிம்மதியுடன்.