Thursday, November 10

கோடைகாலக் குறிப்புகள் - சுகுமாரன்




  
எறும்புகள் சுமந்து போகும் பாம்புச் சட்டை போல
நகர்கிறது வாழ்க்கை”

தலையிலிருந்து முதுகெலும்பு வழியாக
வெட்டப்பட்ட பிணம் நான்”

“இப்போது அன்பு
சவரக்கத்தியின் பளபளக்கும் கூர்முனை”

”பூக்களில் வழியும் ரத்தத்துக்கும்
துடைக்க நீளும் சுட்டுவிரலுக்கும்
இடையில்
பறந்து தடுமாறுகிறது கிளி”

       நம்பிக்கைக்கும் அவநம்பிக்கைக்கும் இடையிலான ஊசலாட்டமாக விரியும் வாழ்வின் சூட்சமங்கள், சுயம் சார்ந்த துக்கம், உள்ளத் தகிப்பு, அகச்சீற்றம், தனிமை, குடும்ப உறவுகளின் சிதைவு, இயற்கையுடன் இயைந்து உறவுகொள்ளுதல் என ஒரு தனிமனிதனின் உள் மற்றும் வெளி உலக அனுபவங்களை நுட்பமான அவதானிப்புகளின் வழி அழுத்தமாக வெளிப்படுத்தியிருக்கும் எதார்த்தமான கவிதைகள்.

நிகழ்

விலக்கினாலும் கவிகிறது புகை
எதிலும் இடறிக் கொள்ளாமல்
களைந்து திரியவே தவிப்பு
கண்ணாடி முன் நின்றால்
கழுத்துக்கு மேலே வெறும் பெயர்
என்னைக் காணாமல் துடித்து
உள்கசியும் ரத்தத்திலும் சீழிலும் மட்கும் கணங்கள்
கால்கள் சிக்கிப்
பறக்கத் தத்தளிக்கும் நான்…

       கவிதைகளுடன் உரையாடி அதை அசைபோடும் அனுபவம் நல்கி என்னை ஆக்கிரமித்திருக்கின்றன சுகுமாரனின் ’கோடைகாலக் குறிப்புகள்’