Wednesday, May 3

கவனிக்கப்படாத கவிதைகள்


அடுக்கிப் பார்த்து ரசிக்கப்படாமல்
தவறவிடப்பட்ட வார்த்தைகள்
பிய்த்து எறியப்பட்ட ரோஜா இதழ்களாய்
அங்கேயேதான் சிதறிக் கிடக்கின்றன
ஒவ்வொன்றும் பல ரகசிய
அர்த்தங்களைச் சுமந்துகொண்டு
பிரசவத்தை எதிர்நோக்கி

ப்பொருளில் எங்கு அறியப்படுவோமோ
என்ற கற்பனையில் மிதக்கின்றன
கைகோர்க்கப் போகும் சக வார்த்தைகளின்
கனம் தன்னை அழுத்திவிடாமல் இருக்க
அர்த்தங்களின் அழுத்தம் கூட்டி
  
எங்கோ ஒரு ரசனையில்
தூண்டப்பட்டு கவியெழுதத்
தீர்மானிப்பவனின் உளம் புகுந்து  
கவியுரு பெற விழைகின்றன
சாப விமோசனம் பெற
காத்திருக்கும் அகலிகையாய்
மெளனத்தவம் புரிந்தபடி.